• 2,929 TL

  • 3,319 TL

  • 126,390 TL

  • 78.146

ncekiler Sonrakiler

GEÇMİŞ ZAMAN OLURKİ

29 Ocak 2016 Cuma 12:16

Ellerim uzandıkça, soluk alıyor, raflara sakladığım eski yaşanmışlıklarımı yazdığım, dozlu defterler. Saklı gizli okuduğum romanlar. Nasıl büyük bir heyecanla aldığım, bir solukta okuduğum romanlarım, bana dair çok şey barındıran sayfaları arasında kuruttuğum çiçekler... Çok zaman geçmesine rağmen sakladığım. Benim için çok özel olan birçok mektup. Renkli ve kokulu sayfalar, kenarlar süslü. Özenle yazılmış şiirlerin yazıldığı sayfalar. Şiirlerin baş harfleri koyu harflerle yazılmış. Özel şiirler saf, temiz, duygulu satırlar... Sevgiliye duyulan özlemi ne kadar da güzel dile getirmiş, satırlara sakladığım kelimeler, hatırlıyorum da bu mektubu vermemiştim. Korkudan mı? Yoksa vakit mi bulamamıştım. Ya da bastırılmış duygulardı... Bilmiyorum yoksa tabularını kıramadığımız çevrenin baskısı mıydı? Aslında neyin zamanıydı onu da hiç bilmemiştim.  Hala çözemediğim öyle çok şey var ki. Ne çok şeyi zamanı değil diye ertelemiştim. Ya da çevrenin baskısından bastırılan duygular. Şimdi baktığım da günlüklerime. Sayfaları çevirdikçe şiirlerin doğuşlarını hatırlarım. Arada satır aralarında güçlü bir elin hadi diye sıktığı elden kaleme dökülen dizeler. Yastık altında sakladığım yanım. Ben hep başkalarını dinlemeyi sevdim, belki de bu olmalı sebebi.


Yaprak, yapraklar kurutmuşum, kır çiçekleri. Dört yapraklı yonca, kırmızı gonca gül, beyaz gül... Hepsinin üzerinde tarihleri yazılı bir ömür sanki. Hüzünleniyorum karıştırdıkça rafları. O anlar dönmek gözlerimin nemlenmesine yetiyor. Ne çok anı saklı, gizli yıllar arasında.


Sonra resim; siyah, beyaz, dostlar, arkadaşlar zamanı dondurmuşuz.  Bakıyorum da araya giren mesafeler bazı arkadaşlıkları koparmış. Ne zor bir araya gelmek. << hep her yıl toplanacağız diye edilen yeminler>>Zor olmamalı derken geçirirken aklımdan. Çoğu zamanın gölgesi altında kaybolduğu anımsadığım anılarım.


Çocukluğuma dokunuyorum. Eskimiş çubuklardan yapılmış bir kaç bebeğim geliyor elime. Birisini de kutusundan çıkarmamışım. Çok özeldi. Uzak bir akrabam İstanbul'dan getirmişti. Oynamaya bile kıyamamıştım. İlk günkü gibi duruyor.  Raflara gizlediğim ne çok şey varmış. Üşüyorum. Raf aralarına saklarken sıcacık olması gerekirken düşlerime kar yağıyor. Keşke hiç ellemeseydim.

YAZARIN DİĞER YAZILARI

KÖŞE YAZARLARI

ANKET