• 2,929 TL

  • 3,319 TL

  • 126,390 TL

  • 78.146

ncekiler Sonrakiler

SANCILI DÖNEM

06 Nisan 2015 Pazartesi 13:02

Hükümetle siyasal Kürt hareketinin üzerinde anlaştığı “barış süreci” olarak bilinen taslağın nihai olarak nasıl sonuçlanacağını, gerilen toplumsal ve siyasal ortamda kestirmek zor gibi görünüyor. Bu belirsizliğin temelinde çatışmayı doğuran şartların ve tarihsel koşulların izale edilip edilmemesi sorunu var. 

Öte yandan, en azından kanın akmasının durdurulmasına, çatışmaya son verilmesine yönelik toplumsal şartlar açısından muhtemelen en müsait dönemde olduğumuz söylenebilir. Zira toplum araya bunca kan girmesine rağmen hiç bir zaman çatışmayı benimsemedi. İdeolojik ve örgütsel Kürt oluşumlarının, devlet içinde derin yapılanmaların ve resmi ideolojinin topluma duyarsız ve miyop bakışının oluşturduğu çatışma ortamına rağmen, bu ülkede bir iç savaş çıkmaması bile bunun göstergesi.

Çatışma ortamının yapaylığı, hatta bir tür bölgesel iktidar ilişkilerinin ürünü olması gibi, benzer biçimde ortamın bunca talepkâr olmasına rağmen hala sürekli yol kazası korkusu yaşanıyor. Çatışma nasıl aklı başında hiç bir siyasal öngörünün kabul etmeyeceği bahane ve gerekçeler üzerinden sürdürülmüşse sonlandırılmasını uzatacak gerekçelerin de siyasal pragmatizmden başka gerekçesi olamaz.

Çatışma ortamına gerekçe teşkil eden sebepler, devlet güvenliği ve bölünme korkusu ile temel insan hakları taleplerini hayata geçirme yöntem ve biçimlerinde birbirine sağır ve topluma yabancılaşmış siyasaların sonucu idi. Bu gerçeği elde tutarak, “bundan sonra ne olabilir” üzerinde fikir yürütülebilir ancak. Bu yabancılaşma ideolojisini bir kenara koyduğumuzda çözüme dair fikir serdetmede isabet şansı da azalacaktır.

Toplumsal gerçekliğe tekabül eden yanını ısrarla derin bir kan davasına dönüştüren iradenin görüntüleri yerli olsa bile bunun arka planında bölgesel ve bölge dışı güçlerin stratejik hesaplarının etkili olduğu ortada. Bu dış müdahalenin/etkinin sadece askeri anlamda çatışmayı kışkırtmak anlamında olmadığının altını çizmek gerekir. Toplumun taleplerine yabancılaşmış siyasalar ve toplum adına yabancı ideolojileri dayatan örgütlenmelerin zihinsel arka planının yerli olmadığını ve bu konuda hangi devletlerin aktör olduğunu daha önce yazmıştım.

Eğer sürecin devam ettirilmesi gibi bir niyet varsa bunun yerlileşmeden belli bir noktaya gelmesi zor. Yerlileşmeyi geniş anlamda siyasi, toplumsal ve stratejik boyutta ele almak gerekir. Görünür planda olayın siyasi boyutu öne çıkıyor.     

Zira sonuçları itibariyle siyasi ve stratejik faktörlerin etkisi ile karşı karşıyayız. 

Fakat siyasal ve stratejik engeller de aşılıp uzlaşma sağlanmazsa ya da sürünceme de bırakılırsa ortaya çıkacak büyük yarılmanın faturası çok daha ağır olacaktır. Bir iç savaşı, kanlı çatışma ortamını örgütleyebilecek, bunu sürdürebilecek bir ortamın kalıp kalmadığı sorgulanabilir. 
Bu arada gözden kaçan can alıcı husus ise yeni neslin yabancılaşmasıdır. Kürtlerin haklarını elde etmesi adına dökülen kanın bakiyesi tam bu yerlilik, aidiyet tanımları üzerinde etkisini gösteriyor. Bunca kanlı çatışma ortamının getirdiği travma bir yana, yeni nesil siyasal Kürt aktörleri ve gençler üzerindeki etkisi tam bir yabancılaşmadır. Bu topraklara, bu kültüre, İslam kültürünün beslediği ortama, ve kendilerinin dışında kalan tüm kesimlere yabancılaşma...


Tüm Türkiye’de tanık olunan yeni nesillerin değerlerden uzaklaşması, dinden ve dini değerlerden uzaklaşan seküler ve pozitivist eğitim, medya ve popüler kültür etkisi bu bölgede çok daha can yakıcı bir şekilde tezahür ediyor.

Bir daha kanlı ortama dönmemek, siyasi ve stratejik anlamda yerli aktörlerin yerli formül üretmesine bağlı ise gerçek barışın tesisi için zihinlerin, aidiyet bağlarının da yerli olması gerekir. KİMSE UNUTMASIN,,, AMACIMIZ SİZE YARDIM ETMEK DİYEN HER YABANCI ÜLKE KENDİ İDEOLOJİSİNİ YERLEŞTİRİR O TEMELE.    

Kürt-Türk ayrımı temelli bir zihinsel algı ve aidiyet anlayışı toplumsallaştıkça her iki taraf da kaybeder. 

YAZARIN DİĞER YAZILARI

KÖŞE YAZARLARI

ANKET